Home

Products / English


English

Français Italiano Español Português Català Maltin

Deutsch Nederlands Lëtzebuergesch Gaeilge Scottish Dansk Svenska Norsk Íslensku Suomalainen Eestlane Latvietis Lietuvis

Pусский Беларус українська Polski Česky Slovenský Magyar Română Slovenščina Hrvatski Bosanski Српски Shqiptar български македонски Ελληνικά ქართული Türk हिन्दी

عربى

中国 日本語 한국어




Tongkatali.org's - Morele Waarden


By Serge Kreutz


Op het sociale niveau zijn morele waarden een representatie van een productieve samenleving. Op het persoonlijke niveau zijn morele waarden een representatie van de individuele biologische interesses. In ieder geval zijn morele waarden nooit het resultaat van onafhankelijke filosofische bespiegelingen.

Er bestaan geen logische morele waarden. Zo eenvoudig is het. Alle morele waarden zijn waarden die wij zelf als zodanig ervaren. Maar ze zijn in hoge mate arbitraire. De morele waarden van onze hedendaagse democratische samenlevingen zijn niet superieur aan die van het klassieke Rome, waarin slavernij een voorname rol speelde. En ook niet aan de kannibalistische Melanesische samenleving van 200 jaar geleden. Ze zijn alleen anders.

http://en.wikipedia.org/wiki/Moral_relativism

Dat de morele waarden van historische samenlevingen anders waren dan die van tegenwoordig, hangt voor een groot deel samen met het feit dat de manieren waarop een gemeenschap haar productie (bijvoorbeeld van voedsel) vormgeeft nu anders is.

Ons sociaal bestaan determineert ons bewustzijn en ook wat we samen voor moreel en amoreel houden. We kunnen stellen dat verschillende samenlevingsvormen per definitie er een andere moraal op nahouden, daarmee bedoelende: verschillend van elkaar.

Een verhandeling over de marxistische kijk op hoe de moraal (en andere elementen uit de 'superstructuur') zich verhouden tot samenlevingen en hun productiemethoden, is te lezen door op de pagina waarnaar doorverwezen wordt, naar beneden te scrollen tot de kop "Base and superstructure".

Historisch materialisme

http://www.humanities.mq.edu.au/Ockham/y64l08.html

Materialisme in de geschiedenis

Het gegeven dat alle morele waarden simpelweg slechts een zaak zijn van persoonlijke keuzen, is een gegeven in het existentialisme van Sartre, dat op zichzelf een vorm van subjectief materialisme is. De wijze waarop Sartre zegt dat het bestaan het bewustzijn voorafgaat is dat 'bestaan' voorafgaat aan essentie.

Sartre benadrukt dat individuele morele verantwoordelijkheid belangrijker is dan structurele causaliteit, maar zonder daarbij het belang van de laatstgenoemde te ontkennen.

http://plato.stanford.edu/entries/sartre/

Aan de andere kant probeerde Sartre een samensmelting van humanisme ( waarin zelfbeschikking een centrale rol speelt) en materialisme te bewerkstelligen.

Ook al staat Sartre kritisch tegenover de burgerlijke varianten ervan, hij kan zich vinden in het 'existentialistisch humanisme', waarvan het motto heel goed zijn opmerking "Je kan altijd iets maken van dat waar je uit bestaat" zou kunnen zijn.

http://plato.stanford.edu/entries/sartre/

Natuurlijk ondersteunt dit de aanname dat morele waarden arbitraire zijn, ook al voegt het een menselijke dimensie van verantwoordelijkheid toe.

De morele waarden van hedendaagse democratische samenlevingen zijn dan misschien wel van een vriendelijker (en humanistisch en meer humaan) soort dan die van het slavendrijvende Rome of van de Melanesische kannibalen. Maar we kunnen erop rekenen dat de normen en waarden die vandaag de dag algemeen geaccepteerd zijn als achterhaald zullen worden beschouwd door mensen die over een paar honderd jaar leven. Net zoals wij nu de normen en waarden van het oude Rome of van de Melanesische kannibalen achterhaald vinden.

Als we de complexiteit van de wet zoals deze wordt uitgevoerd in tegenwoordige, moderne samenlevingen vergelijken met de relatief simpele wetten van primitieve samenlevingen, dan kunnen we concluderen dat de morele waarden van vandaag de dag verfijnder zijn. Maar hoe verfijnder morele waarden worden, des te moeilijker is het in te zien dat ze net zo arbitrair zijn als simpelere, primitieve morele waarden.

Slechts zonder een beperking van morele verfijndheid, niet door het in leven roepen van nog complexere ethische - en wettelijke stelsels, kunnen we het meest elementaire dilemma in deze overwinnen: er is geen filosofische of biologische argument om een soort of vorm van ethiek in principe te prefereren boven een ieder andere. Of om tegen de afwezigheid van iedere vorm van ethiek te pleiten.

Al is er dan geen filosofische of biologische argument voor, er is waarschijnlijk wel een praktische basis voor het prefereren van een ingewikkeld en zachtaardig systeem van waarden boven een simpeler maar harder systeem: namelijk dat we liever in een vreedzame dan in een gewelddadige gemeenschap leven.

De al eerder getrokken conclusie dat er op zich geen logische morele waarden bestaan, hangt nauw samen met de kennis dat, hoe lang we de menselijke levensduur ook kunnen oprekken, het individuele leven van ieder van ons eindigt absoluut met onze individuele dood. Geen reïncarnatie, geen leven na de dood. En ongeacht hoe lang we leven, afgezet tegen de oneindigheid van de tijd, bestaat een iedere van ons maar een onbeduidend kort moment. Maar als we dood zijn, zijn we voor altijd verdwenen.

Het maakt niets uit of we 'goed' of 'slecht' zijn geweest. Als we dood zijn is er geen beloning of straf.

Maar zolang wij de aarde bevolken lijkt het zinvol te zijn om niet in problemen te komen. Het is alleen maar natuurlijk dat we niet het slachtoffer van misdaad willen worden. Ook willen we niet ten prooi vallen aan justitie (of wat daar voor door moet gaan) , opgesloten worden door autoriteiten of vermoord worden door instituties of staten die morele waarden tot waarheid verheffen. Waarvan wij weten dat deze ook maar verzonnen zijn.

Dus, als morele waarden creaties zijn, wat is dan echt?

In de kern van ons bestaan worden we gestuurd door biologische factoren en niet door ethische factoren. Onze verlangens naar onderdak en eten, onze onlogische drang om te leven en niet te sterven, onze angst voor pijn en verdriet. En bovenal: onze seksuele driften.

Zoals hierboven al is aangetoond, zijn morele waarden van een bepaalde maatschappij altijd representaties van het productieproces van deze maatschappij. En van de manier waarop deze van invloed is op menselijke relaties.

Op een persoonlijk niveau zijn de morele waarden van ieder individu die beweert een morele standaard te hanteren vooral een representatie van de biologische interesses van deze persoon zelf. Vooral van zijn of haar seksuele interesses.

Daarom sluiten mannen die niet veel succes hebben in het vinden van een vrouw in de hedendaagse pluralistische markteconomieën zich graag aan bij de morele waarde, dat iedere man maar van één vrouw zou moeten houden. Zulke morele waarden garanderen hen, zo zijn ze van mening, dat aan eenieder van hen een vrouw voor zichzelf ten deelt valt (omdat overspel daarmee beperkt wordt).

Vanuit een biologisch oogpunt gezien, zijn seksuele voorkeuren ook de drijvende kracht achter het gegeven dat oudere, minder aantrekkelijke vrouwen in deze zelfde pluralistische markteconomieën er altijd een strengere seksuele moraal op nahouden dan jongere, mooiere vrouwen. Des te strenger de moraal, des te makkelijker is het voor oudere, minder aantrekkelijke vrouwen om de competitie met jongere en knappere vrouwen het hoofd te bieden.

Er zijn veel andere manieren waarop de 'productiemethoden' en hun invloed op sociale relaties van doorslaggevende invloed zijn op de morele waarden waaraan mensen zich houden (als ze dat tenminste doen), zoals het vermogen om seksueel overdraagbare ziekten te beheersen.

En er zijn nog steeds allerlei verfijningen in de menselijke productiemethoden aan de gang die van grote invloed zullen zijn op de seksuele moraal, zoals onze ten bloei komende mogelijkheden om voor zowel voor mannen als vrouwen door middel van plastische chirurgie een levenslang jong uiterlijk te creëren.

Zulke ontwikkelingen en technologieën zullen ervoor zorgdragen dat zij die economisch succesvol zijn (en dus de intellectuele capaciteiten hebben om dat te worden) ook fysiek het meest aantrekkelijk blijven, ongeacht hun leeftijd.

Hoog opgeleide vrouwen die chronologisch gezien 50 jaar oud zijn, maar er uitzien als 25 en dus een hoge seksuele marktwaarde behouden, hoeven niet te vluchten in intellectuele feministische waarden die het seksisme van onze samenleving betreurt. In plaats daarvan profiteren ze er juist van.














PT Sumatra Pasak Bumi
7th floor, Forum Nine
Jl. Imam Bonjol No.9
Petisah Tengah
Medan Petisah
Medan City
North Sumatra 20236
Indonesia
Tel: +62-813 800 800 20